22 بهمن مبارک
برخورد کردم به عکسی که بدجوری به غیرتم برخورد
درسته اون زمان رو درک نکرده و نبودم
اما خیلی خوب می تونم حس و حال هموطنام رو بعد از دیدن اون صحنه بفهمم
حس حقارت ... حس خورد شدن ... حس بی ارزشی ... حس نفرت
حالا اون عکس چی بود؟
توی اون عکس محمد رضا شاه به عنوان شخص اول مملکت خم شده بود و دست ملکه انگلیس رو می بوسید
این عکس رو براتون میذارم تا ببینید
ببینید زمانی چقدر حقیر بودیم
با عصبانیت و حس بدی که داشتم به سرعت صفحات رو ورق زدم
اما با کمال تعجب دیدم مث که این رشته سر دراز دارد
مث که شکسته شدن غرور و عزت ملتمون یکی دو بار نبوده
این شاه نا محترم ما انگار جلو همه باید سر تعظیم فرو می اورده و با حقارت دستشون رو می بوسیده
این عکس هم بخش دیگری از شاهکارهای این شاه بی هویتمون بود
دیگه تحمل نداشتم
کتاب رو بستم و رفتم سراغ عکس های امام
عکسا و نوشته ها و ابهتش ، غرور خدشه دار شده ام رو تسلی داد
توی عکسای امام خبری از حقارت و پستی جلوی دشمن نبود
توی عکسای امام و مردای انقلابی عزت دیدم
توی دلم احساس غرور کردم و به سرزمین آزاد شده از استکبار شاهنشاهی بالیدم
توی همین ورق زدنها خاطره ای دیدم
طرف به امام خمینی گفته بود: یارانت کجان که دل بهشون خوش کردی؟
امام فرموده بود: سربازان من توی قنداقه ان
شاید اون یارو خندیده باشه
اما همون قنداقه نشین ها سال 57 ثابت کردند امام بیراه نگفته
انگار یه حسی بهم گفت ، امام به تو هم امید داشته
تو رو هم از زمان قنداقه بودن باور کرده
واسه همین قلمم رو برداشتم و زیر عکس امامم نوشتم:
سلام